Shloka 9
भरतनन्दन! उन दोनों रथोंको एक-दूसरेसे सटा देख सब राजा सिंहनाद करने और प्रचुर साधुवाद देने लगे ।।
bharatanandana! tau rathau parasparaṃ saṃlagnaṃ dṛṣṭvā sarve rājānaḥ siṃhanādaṃ cakruḥ pracuraṃ ca sādhuvādaṃ vyadadhuḥ || dṛṣṭvā ca dvairathaṃ tābhyāṃ tatra yodhāḥ sahasraśaḥ | cakrur bāhusvanāṃś caiva tathā cailāvadhūnanam ||
സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു—ഹേ ഭരതനന്ദനാ! ആ രണ്ടു രഥങ്ങളും പരസ്പരം ചേർന്നു നിൽക്കുന്നതു കണ്ടപ്പോൾ എല്ലാ രാജാക്കന്മാരും സിംഹനാദം മുഴക്കി, ധാരാളം സാധുവാദം ചെയ്തു. പിന്നെ, ആ ഇരുവരുടെയും ദ്വൈരഥ-യുദ്ധം പ്രത്യക്ഷമായി കണ്ടു അവിടെ നിന്നിരുന്ന ആയിരക്കണക്കിന് യോദ്ധാക്കൾ ഭുജങ്ങളിൽ തട്ടിക്കൊണ്ട് ശബ്ദമുയർത്തി; വസ്ത്രങ്ങൾ വീശി ആഹ്ലാദം പ്രകടിപ്പിച്ചു.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the kṣatriya-war culture in which valor and formal single combat (dvairatha) are publicly celebrated. Ethically, it shows how war can become a spectacle—praised and cheered—revealing the tension between admiration for martial skill and the grim reality of violence.
Two opposing chariot-warriors draw their chariots close and prepare/engage in a duel. Observing this, the assembled kings roar in approval and offer loud praise, while thousands of soldiers clap their arms and wave their garments in excitement.