Shloka 26
दोनोंके कर्म विख्यात थे। युद्धमें पुरुषार्थ और बलकी दृष्टिसे दोनों ही शम्बरासुर और देवराज इन्द्रके समान थे ।।
kārtavīrya-samau cobhau tathā dāśaratheḥ samau | viṣṇu-vīrya-samau cobhau tathā bhava-samau yudhi ||
സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു—ഇരുവരുടെയും കർമ്മങ്ങൾ പ്രസിദ്ധമായിരുന്നു. യുദ്ധത്തിൽ പുരുഷാർത്ഥത്തിലും ബലത്തിലും അവർ ശംബരാസുരനും ദേവരാജൻ ഇന്ദ്രനും പോലെയായിരുന്നു. റണത്തിൽ ഇരുവരും കാർത്തവീര്യ അർജുനനോടു സമം, ദാശരഥി ശ്രീരാമനോടു സമം, വിഷ്ണുവിന്റെ വീര്യത്തോടു സമം, ഭവൻ (ശിവൻ) തന്നോടു സമമായ പരാക്രമശാലികൾ ആയിരുന്നു.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores how extraordinary martial power magnifies moral responsibility: when warriors of near-divine prowess clash, the consequences for dharma, society, and life itself become vast, reminding the listener that strength in war is awe-inspiring yet ethically weighty.
Sañjaya is describing two combatants (contextually, the pair under discussion in this section) by elevating them through a chain of renowned comparisons—Asura and god, legendary kings and divine figures—so the audience grasps the intensity and scale of the battle about to unfold or currently unfolding.