ये चापि नासन् व्यथिता मनुष्या- स्तेषां करेभ्य: पतितं हि शस्त्रम् भयाच्च संचुक्रुशुरस्वरैस्ते निमीलिताक्षा ददृशु: समन्ततः,जो लोग भयसे व्याकुल नहीं हुए, उनके हाथोंसे भी हथियार तो गिर ही पड़ा। वे भयसे मन्द स्वरमें सहायकोंको पुकारने लगे और आँखें कुछ-कुछ बंद किये ही सब ओर देखने लगे
ye cāpi nāsan vyathitā manuṣyās teṣāṃ karebhyaḥ patitaṃ hi śastram | bhayāc ca saṃcukruśur asvarais te nimīlitākṣā dadṛśuḥ samantataḥ ||
ഇനിയും ഭീതിയിൽ വിറച്ചിട്ടില്ലാത്തവരുടെ കൈകളിൽ നിന്നുപോലും ആയുധങ്ങൾ വഴുതി വീണു. ഭയത്താൽ അവർ മന്ദസ്വരത്തിൽ സഹായം വിളിച്ചു കരഞ്ഞു; കണ്ണുകൾ പകുതി അടച്ച് ചുറ്റും നോക്കി.
संजय उवाच