Shloka 13
भीमो<पि वेगादवतीर्य यानादू दुःशासनं वेगवानभ्यधावत् | ततः स्मृत्वा भीमसेनस्तरस्वी सापत्नकं यत् प्रयुक्त सुतैस्ते
sañjaya uvāca |
bhīmo 'pi vegād avatīrya yānād duḥśāsanaṃ vegavān abhyadhāvat |
tataḥ smṛtvā bhīmasenas tarasvī sāpatnakaṃ yat prayuktaṃ sutais te ||
സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു— ഭീമനും വേഗത്തിൽ രഥത്തിൽ നിന്ന് ചാടി ഇറങ്ങി ദുഃശാസനനിലേക്കു മഹാവേഗത്തിൽ പാഞ്ഞു. അപ്പോൾ ശക്തനായ ഭീമസേനന് നിന്റെ പുത്രന്മാർ ചെയ്ത ശത്രുതാഭാവമുള്ള അപമാനങ്ങളും വൈരപരമായ പെരുമാറ്റവും ഓർമ്മ വന്നു—ആ ഓർമ്മ യുദ്ധത്തിനിടയിൽ അവന്റെ നിശ്ചയം കൂടുതൽ കഠിനമാക്കി.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how remembrance of past injustice can intensify resolve in conflict; ethically, it invites reflection on the thin line between righteous accountability and consuming vengeance in war.
Bhīma jumps down from his chariot and charges directly at Duḥśāsana, driven by recollection of the Kauravas’ hostile acts against the Pāṇḍavas.