Shloka 8
तदायस्तमनुष्याश्वमुदीर्णवरवारणम् । पुत्राणां ते महासैन्यं समरौत्सीद् धनंजयम्
tadāyastamanuṣyāśvam udīrṇavaravāraṇam | putrāṇāṁ te mahāsainyaṁ samarautsīd dhanaṁjayam ||
അപ്പോൾ മനുഷ്യരും കുതിരകളും ക്ഷീണിച്ചിരുന്നു; ശ്രേഷ്ഠ ആനകൾ കലങ്ങിപ്പൊങ്ങി ഉന്മത്തരായി. രാജാവേ, നിന്റെ പുത്രന്മാരുടെ ആ മഹാസൈന്യം യുദ്ധത്തിൽ ധനഞ്ജയൻ അർജുനനെ ചുറ്റി അടുക്കി വന്നു.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the relentless momentum of war: even an exhausted force can surge forward through massed effort. Ethically, it points to how collective determination, when yoked to adharma-driven rivalry, intensifies suffering rather than restoring order.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that the Kaurava host—despite fatigue among men and horses and turmoil among their best elephants—nevertheless pressed in and attacked Dhanañjaya (Arjuna) in the thick of battle.