Shloka 20
तस्मिन् क्षणे पाण्डवस्य बाह्दोर्बलमदृश्यत । यत् सादिनो वारणांश्व रथांश्नैकोडजयद् युधि,उस समय पाण्डुपुत्र अर्जुनकी भुजाओंका बल देखा गया, उन्होंने अकेले ही युद्धमें रथों, सवारों और हाथियोंको भी परास्त कर दिया
tasmin kṣaṇe pāṇḍavasya bāhvor balam adṛśyata | yat sādino vāraṇān aśvān rathāṁś caiko ’jayad yudhi ||
അന്നേ ക്ഷണത്തിൽ പാണ്ഡവനായ അർജുനന്റെ ഭുജബലം ദൃശ്യമായി; കാരണം അവൻ യുദ്ധത്തിൽ ഒറ്റയ്ക്കായി രഥങ്ങളെയും അശ്വാരോഹികളെയും കുതിരകളെയും hatta ആനകളെയും പോലും കീഴടക്കി।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores that true martial power is not mere violence but disciplined strength made visible in action—especially when exercised in accordance with a warrior’s duty (kṣatriya-dharma) amid the moral gravity of war.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Arjuna’s arm-strength was clearly displayed when he single-handedly routed multiple enemy units—chariots, cavalry, horses, and elephants—on the battlefield.