Shloka 83
तथापि त॑ प्रस्फुरदात्तकार्मुकं त्रिभि: शरैर्यन्तृशिर: क्षुरेण । हयांश्वतुर्भिश्व पुनस्त्रिभिर्ध्वजं धनंजयो द्रौणिरथादपातयत्
tathāpi taṁ prasphuradāttakārmukaṁ tribhiḥ śarair yantṛśiraḥ kṣureṇa | hayāṁś caturbhiś ca punas tribhir dhvajaṁ dhanaṁjayo drauṇirathād apātayat ||
എങ്കിലും ധനഞ്ജയനായ അർജുനൻ മൂന്ന് അമ്പുകളാൽ അവന്റെ മിന്നുന്ന ഉയർത്തിപ്പിടിച്ച വില്ലിനെ താഴെ വീഴ്ത്തി; ക്ഷുരശിര അമ്പുകൊണ്ട് സാരഥിയുടെ തലയും വീഴ്ത്തി; നാല് അമ്പുകളാൽ നാല് കുതിരകളെയും, പിന്നെയും മൂന്ന് അമ്പുകളാൽ ധ്വജത്തെയും ദ്രൗണിയുടെ രഥത്തിൽ നിന്ന് താഴെയാക്കി.
कर्ण उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how, in the immediacy of war, technical mastery and decisive action dominate; yet it implicitly raises ethical tension: even rightful combat (kṣatriya-dharma) can involve extreme violence, reminding readers that dharma in war is complex and often judged by intent, necessity, and proportionality.
Arjuna (Dhanañjaya) devastates Aśvatthāman’s chariot setup: he knocks down the bow, kills the charioteer with a razor-edged shot, brings down the four horses, and fells the banner—effectively disabling the chariot and turning the tide of that exchange.