Shloka 37
सहसैकरथ: पार्थस्त्वामभ्येति परंतप: । क्रोधरक्तेक्षण: क्रुद्धों जिघांसु: सर्वपार्थिवान्
arjuna uvāca | sahasaikarathaḥ pārthas tvām abhyeti paraṃtapaḥ | krodharakte kṣaṇaḥ kruddho jighāṃsuḥ sarvapārthivān |
ശത്രുക്കളെ തപിപ്പിക്കുന്ന പാർഥൻ അർജുനൻ ഒരേയൊരു രഥവുമായി പെട്ടെന്ന് ക്രോധാവേശത്തിൽ നിന്റെ നേരെ പാഞ്ഞുവരുന്നു. കോപം മൂലം അവന്റെ കണ്ണുകൾ രക്തവർണ്ണമായി; ക്രുദ്ധനായി എല്ലാ രാജാക്കളെയും വധിക്കുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
अजुन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how unchecked wrath (krodha) can expand a targeted conflict into indiscriminate destruction—Arjuna’s righteous grief turns into a sweeping urge to kill ‘all kings,’ illustrating the ethical danger of anger even in a dharma-framed war.
In the midst of the Karṇa Parva battle, Arjuna—described with blood-reddened eyes from rage—charges forward rapidly with a single chariot, intent on slaughtering the assembled rulers, signaling a sudden intensification of combat.