Shloka 25
विशालायतताम्राक्षै: पूर्णचन्द्रनिभाननै: । एषा भू: कीर्यते राज्ञां शिरोभिरपलायिनाम्
viśālāyatataṃrākṣaiḥ pūrṇacandranibhānanaiḥ | eṣā bhūḥ kīryate rājñāṃ śirobhir apalāyinām ||
യുദ്ധത്തിൽ നിന്ന് ഒരിക്കലും പിന്മാറാത്ത രാജാക്കന്മാരുടെ ഛേദിക്കപ്പെട്ട തലകളാൽ ഈ രണഭൂമി ചിതറിപ്പടരുന്നു; അവയുടെ കണ്ണുകൾ വലുതും ചുവപ്പും, മുഖങ്ങൾ പൂർണ്ണചന്ദ്രനെപ്പോലെ മനോഹരവും ആകുന്നു.
अजुन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the grim paradox of martial virtue: steadfastness and refusal to flee are praised in kṣatriya-dharma, yet war reduces even noble, moon-faced kings to severed heads on the ground. It invites reflection on the ethical weight and human cost of righteous combat.
Arjuna describes the battlefield after intense fighting: the ground is covered with the severed heads of kings who stood their ground and did not retreat, emphasizing both their valor and the horrific aftermath of battle.