Shloka 30
यदेक: समरे शूरान् सूतपुत्र: प्रतापवान् । यतमानान् परं शक्त्या योधयानांश्व धन्विन:
yad ekaḥ samare śūrān sūtaputraḥ pratāpavān | yatamānān paraṁ śaktyā yodhayānāṁś ca dhanvinaḥ ||
സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു—പ്രതാപവാനായ സൂതപുത്രൻ എങ്ങനെ ഒറ്റയ്ക്കായി സമരത്തിൽ ശൂരന്മാരെ നേരിട്ട് നിലകൊണ്ടു—പരമശക്തിയോടെ പരിശ്രമിച്ച് യുദ്ധം ശക്തിയായി മുന്നോട്ടു തള്ളുന്ന ധനുർധരന്മാരെയും നേരിട്ട്?
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ideal of steadfast valor in battle—single-minded effort and courage even when opposed by many. Ethically, it reflects the Mahābhārata’s recurring tension between admiration for martial excellence and the tragic cost of war.
Sañjaya is describing (with astonishment and emphasis) how Karṇa, famed as the sūtaputra, confronted numerous heroic archers who were fighting at full strength, underscoring Karṇa’s solitary stand and formidable prowess.