Shloka 4
त्वत्सहायो हाहं कृष्ण त्रींललोकान् वै समागतान् | प्रापयेयं परं लोक॑ किमु कर्ण महाहवे,'श्रीकृष्णण आपकी सहायता मिलनेपर तो मैं युद्धके लिये सामने आये हुए तीनों लोकोंको भी परलोकका पथिक बना सकता हूँ, फिर इस महासमरमें कर्णको जीतना कौन बड़ी बात है?
tvatsahāyo hāhaṁ kṛṣṇa trīṁl lokān vai samāgatān | prāpayeyaṁ paraṁ lokaṁ kimu karṇa mahāhave ||
സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു— ഹേ കൃഷ്ണാ! നിന്റെ സഹായത്തോടെ മൂന്നു ലോകങ്ങളും ഒന്നിച്ചു എതിരായി വന്നാലും അവരെ പരലോകപഥത്തിലേക്ക് അയയ്ക്കാൻ എനിക്കാകും; പിന്നെ ഈ മഹാസമരത്തിൽ കർണനെ ജയിക്കുന്നത് എന്ത് ദുഷ്കരം?
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the perceived invincibility that comes from divine alliance: with Kṛṣṇa’s support, even cosmic opposition seems conquerable. Ethically, it underscores how reliance on a righteous guide (and the moral force associated with him) is viewed as decisive in dharmic conflict.
In the Karṇa Parva battle context, a speaker expresses supreme confidence that with Kṛṣṇa as helper, defeating Karṇa is trivial—using hyperbole that even the ‘three worlds’ could be sent to the next world if they opposed him.