Shloka 22
वेध: पातश्चव लक्ष्येषु योगश्वैव तथार्जुन भवान् देवान् सगन्धर्वान् हन्यात् सह चराचरान्,प्रयाहि शीघ्र॑ गोविन्द सूतपुत्रजिघांसया । “गोविन्द! अब मेरा रथ तैयार हो। उसमें पुनः उत्तम घोड़े जोते जायँ और मेरे उस विशाल रथमें सब प्रकारके अस्त्र-शस्त्र सजाकर रख दिये जायाँ। अअभ्वारोहियोंद्वारा सिखलाये और टहलाये गये घोड़े रथसम्बन्धी उपकरणोंसे सुसज्जित हो शीघ्र यहाँ आवें और आप सूतपुत्रके वधकी इच्छासे जल्दी ही यहाँसे प्रस्थान कीजिये” तुम्हारे पास दिव्य अस्त्र हैं, तुममें फुर्ती है, बल है, युद्धके समय तुम्हें घबराहट नहीं होती, तुम्हें अस्त्र-शस्त्रोंका विस्तृत ज्ञान है तथा लक्ष्यको वेधने तथा गिरानेकी कला ज्ञात है। अर्जुन! लक्ष्यको वेधते समय तुम्हारा चित्त एकाग्र रहता है। गन्धर्वोंसहित सम्पूर्ण देवताओं तथा चराचर प्राणियोंको तुम एक साथ मार सकते हो
sañjaya uvāca | vedhaḥ pātaś caiva lakṣyeṣu yogaś caiva tathārjuna | bhavān devān sagandharvān hanyāt saha carācarān | prayāhi śīghraṃ govinda sūtaputra-jighāṃsayā ||
സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു— അർജുനാ! ലക്ഷ്യം തുളച്ച് വീഴ്ത്തുന്ന കലയിൽ നീ പ്രാവീണ്യമുള്ളവൻ; യോഗസ്ഥിതിയിൽ നീ അചഞ്ചലൻ. ഇത്തരമൊരു പരാക്രമത്തോടെ നീ ആഗ്രഹിച്ചാൽ ഗന്ധർവന്മാരോടുകൂടിയ ദേവന്മാരെയും, ചരാചരമായ സകല ജീവികളോടും കൂടി, ഒരുമിച്ച് സംഹരിക്കാം. അതിനാൽ, ഗോവിന്ദാ! സൂതപുത്രനെ വധിക്കാനുള്ള ദൃഢനിശ്ചയത്തോടെ ഉടൻ പുറപ്പെടുക.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores disciplined capability (yoga as focused skill) and the ethical insistence on resolute action in war: Arjuna’s extraordinary competence is invoked to remove doubt and press him toward fulfilling the chosen duty of battle against Karṇa.
Sañjaya reports an exhortation that highlights Arjuna’s unmatched archery and composure, urging Govinda (Kṛṣṇa as charioteer) to set out immediately with the intent to slay the sūtaputra (Karṇa), signaling an imminent decisive engagement.