Shloka 52
गुरूणामवमानो हि वध इत्यभिधीयते । “अतः भूपाल! अर्जुनने अपनी उस सच्ची प्रतिज्ञाकी रक्षा करते हुए मेरी आज्ञासे आपका यह अपमान किया; क्योंकि गुरुजनोंका अपमान ही उनका वध कहा जाता है ।। तस्मात् त्वं वै महाबाहो मम पार्थस्य चोभयो:
gurūṇām avamāno hi vadha ity abhidhīyate |
“ഗുരുക്കന്മാരെയും മുതിർന്നവരെയും അപമാനിക്കുന്നതുതന്നെ ‘വധം’ എന്നു പറയപ്പെടുന്നു. അതിനാൽ, ഭൂപാലാ, അർജുനൻ ആ സത്യപ്രതിജ്ഞയെ കാത്തുകൊണ്ട് എന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം നിനക്കു ഈ അപമാനം വരുത്തി; കാരണം ഗുരുജനങ്ങളെ അപമാനിക്കുന്നതുതന്നെ അവരുടെ വധമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. അതുകൊണ്ട്, മഹാബാഹോ, നീ എന്റെയും പാർത്ഥന്റെയും—ഇരുവരുടെയും…”
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse frames disrespect toward gurus/elders as a grave moral injury—so severe it is metaphorically equated with killing—highlighting the ethical weight of reverence and restraint even amid conflict.
Sañjaya explains that Arjuna’s act of humiliating a king/opponent is presented as compelled by duty: he is protecting a truthful vow and acting under instruction, while the text underscores that humiliating revered elders is tantamount to destroying them.