Shloka 21
त्वं देवितात्वत्कृते राज्यनाश- स्त्वत्सम्भवं नो व्यसन नरेन्द्र । मास्मान् क्र्रैवाक््प्रतोदैस्तुदंस्त्व॑ भूयो राजन् कोपयेस्त्वल्पभाग्य:,नरेन्द्र! तू भाग्यहीन जुआरी है। तेरे ही कारण हमारे राज्यका नाश हुआ और तुझसे ही हमें घोर संकटकी प्राप्ति हुई। राजन! अब तू अपने वचनरूपी चाबुकोंसे हमें पीड़ा देते हुए फिर कुपित न कर
tvaṁ devitāt tvat-kṛte rājya-nāśas tvat-sambhavaṁ no vyasanaṁ narendra | māsmān kraivāk-pratodais tudaṁs tvaṁ bhūyo rājan kopayes tv alpa-bhāgyaḥ ||
നരേന്ദ്രാ! നീ ദുർഭാഗ്യവാനായ ചൂതാട്ടക്കാരൻ. നിന്റെ കാരണത്താലാണ് ഞങ്ങളുടെ രാജ്യം നശിച്ചത്; നിനക്കാലാണ് ഈ ദുരന്തം ഞങ്ങൾക്ക് വന്നത്. രാജാവേ! കഠിനവാക്കുകളുടെ ചാട്ടകൊണ്ട് ഞങ്ങളെ വേദനിപ്പിച്ച് വീണ്ടും ഞങ്ങളുടെ കോപം ഉണർത്തരുത്.
अजुन उवाच
Educational Q&A
Speech can function like a weapon: harsh, goading words intensify conflict and provoke anger. The verse highlights ethical restraint in speech and the moral weight of causing harm through words, especially amid crisis.
Arjuna addresses a king (narendra), blaming him for the loss of the kingdom and the ensuing calamity, and warns him not to further torment them with stinging words or provoke renewed anger.