Shloka 27
कर्णस्य सेनापत्यं, माकरव्यूहः, पाण्डवानामर्धचन्द्रव्यूहः
Karna’s Command; Mākara Formation; Pandava Crescent Counter-Array
व्याकुलं मे मनस्तात श्रुत्वा सुमहदप्रियम् । मनो मुहति चाड़ानि न च शकक््नोमि धारितुम्
vyākulaṃ me manas tāta śrutvā sumahad apriyam | mano muhati cāḍāni na ca śaknomi dhāritum ||
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു—പ്രിയ താതാ! അത്യന്തം അപ്രിയവും ദുഃഖകരവുമായ ഈ വാർത്ത കേട്ടതോടെ എന്റെ മനസ്സ് വ്യാകുലമായി. ചിത്തം തളരുന്നു, അവയവങ്ങൾ ശിഥിലമാകുന്നു; എനിക്ക് സ്വയം നിയന്ത്രിക്കാനാവുന്നില്ല.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical and psychological weight of hearing grievous news: even the wise narrator admits mental agitation, implying that steadiness (dhairya) is a virtue that can be tested by the harsh realities of war and loss.
In the frame narration, Vaiśampāyana reacts to hearing extremely distressing developments in the war account. He confesses that his mind wavers and he struggles to maintain composure before continuing the narration.