Shloka 14
तुल्यो महात्मा तव कुन्ति पुत्रो जातो<दितेरविंष्णुरिवारिहन्ता । स्वेषां जयाय द्विषतां वधाय ख्यातो$मितौजा: कुलतन्तुकर्ता,“कुन्ति! तुम्हारा यह महामनापुत्र अदितिके गर्भसे प्रकट हुए शत्रुहन्ता भगवान् विष्णुके समान उत्पन्न हुआ है। यह अमितबलशाली बालक स्वजनोंकी विजय और शत्रुओंके वधके लिये प्रसिद्ध एवं अपनी कुलपरम्पराका प्रवर्तक होगा
tulyo mahātmā tava kuntī-putro jāto 'diter aviṣṇur ivārihantā | sveṣāṃ jayāya dviṣatāṃ vadhāya khyāto 'mitaujāḥ kulatantukartā ||
സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു— കുന്തീ! നിന്റെ മഹാത്മാവായ പുത്രൻ, അദിതിയുടെ ഗർഭത്തിൽ നിന്നുയർന്ന ശത്രുഹന്താവായ ഭഗവാൻ വിഷ്ണുവിനോട് തുല്യനായി ജനിച്ചിരിക്കുന്നു. അപാരബലമുള്ള ഈ ബാലൻ സ്വജനങ്ങളുടെ ജയത്തിനും ശത്രുക്കളുടെ നാശത്തിനുമായി പ്രസിദ്ധനാകും; തന്റെ കുലപരമ്പരയെ സ്ഥാപിച്ച് മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകുന്നവനാകും.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse frames ideal kingship and kṣatriya responsibility: extraordinary power is ethically oriented toward protecting one’s own community, defeating aggression, and sustaining the rightful continuity of the family line—an ideal reinforced by comparing the hero to Viṣṇu as protector and foe-slayer.
Sañjaya, reporting events and character assessments, praises Kuntī’s son as divinely comparable in martial potency and purpose: he is foretold/recognized as famed for ensuring his side’s victory, destroying enemies in battle, and establishing the family’s dynastic continuity.