Shloka 67
एवमुक्त्वा पुन: प्रायाद् द्रष्टमिच्छन् युधिष्ठिरम् । श्रमेण ग्राहयिष्यंश्व युद्धे कर्ण विशाम्पते,प्रजानाथ! ऐसा कहकर वे पुनः युधिष्ठिरसे मिलनेकी इच्छासे तथा कर्णको युद्धमें अधिक थकावट प्राप्त करानेके लिये वहाँसे चल दिये
evam uktvā punaḥ prāyād draṣṭum icchan yudhiṣṭhiram | śrameṇa grāhayiṣyaṃś ca yuddhe karṇaṃ viśāṃpate ||
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം, യുധിഷ്ഠിരനെ കാണണമെന്ന ആഗ്രഹത്തോടെയും യുദ്ധത്തിൽ കർണനെ കൂടുതൽ ക്ഷീണിപ്പിക്കണമെന്ന ഉദ്ദേശത്തോടെയും, ഹേ ജനനാഥാ, അദ്ദേഹം അവിടെ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടു.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights prudent warfare aligned with dharma: seek guidance from the righteous leader (Yudhiṣṭhira) and employ measured strategy—wearing down a formidable opponent (Karṇa) through endurance and tactical pacing rather than impulsive aggression.
After speaking, the concerned warrior departs again, intending to meet Yudhiṣṭhira, while also aiming to increase Karṇa’s fatigue in the ongoing battle; Sañjaya reports this to Dhṛtarāṣṭra.