Shloka 39
कर्णार्जुनसमागमः — The Karṇa–Arjuna Confrontation
Cosmic Spectatorship and Vows
अथोत्क्रुष्ट महाराज पाण्डवैर्जितकाशिभि: । धार्रराष्ट्रबलं दृष्टवा विद्रुतं वै समन््ततः,महाराज! दुर्योधनकी सेनाको सब ओर भागती देख विजयसे उल्लसित होनेवाले पाण्डव जोर-जोरसे सिंहनाद करने लगे
athotkruṣṭa mahārāja pāṇḍavair jitakāśibhiḥ | dhārtarāṣṭrabalaṃ dṛṣṭvā vidrutaṃ vai samantataḥ ||
മഹാരാജാ! വിജയോന്മാദത്തോടെ പാണ്ഡവർ ധൃതരാഷ്ട്രപക്ഷസൈന്യം എല്ലാദിക്കിലും ഓടിപ്പോകുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ, അവർ സിംഹനാദംപോലെ ഉച്ചത്തിൽ ജയഘോഷം മുഴക്കി.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the psychological dimension of dharma-yuddha: when an unrighteous or weakened force breaks and flees, the opposing side’s confidence surges. Yet the epic context cautions that triumph in war is morally complex—victory brings elation, but it unfolds within a catastrophic conflict among kin.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that the Kaurava host is seen fleeing in all directions. Observing this rout, the Pāṇḍavas, thrilled by their advantage, shout loudly and roar like lions in celebration and intimidation.