Shloka 816
तीक्ष्णैरग्निरविप्रख्यैर्नाराचैर्द शभिहत: । “देखो, भीमसेनने गरजते हुए निषादपुत्रकी तोमरसहित दोनों भुजाओंको काट दिया और अग्नि एवं सूर्यके समान तेजस्वी दस तीखे नाराचोंद्वारा उसे मार डाला
sañjaya uvāca |
tīkṣṇair agnir-aviprakhyair nārācair daśabhir hataḥ |
സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു—അഗ്നിപോലെ ജ്വലിക്കുന്ന അതിതീക്ഷ്ണമായ പത്ത് നാരാചബാണങ്ങളാൽ അവൻ വധിക്കപ്പെട്ടു. യുദ്ധകലഹത്തിൽ ഗർജ്ജിച്ചുകൊണ്ട് ഭീമസേനൻ നിഷാദപുത്രന്റെ തോമരത്തോടുകൂടി ഇരുകൈകളും വെട്ടിമാറ്റി; പിന്നെ സൂര്യാഗ്നിസമമായ തേജസ്സുള്ള ആ ശരംകൊണ്ട് അവനെ നിർണ്ണായകമായി സംഹരിച്ചു.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the grim ethic of battlefield duty (kṣatriya-dharma): in war, decisive action and martial superiority determine outcomes, often overriding ordinary compassion. It also reflects how rage and momentum in combat can lead to swift, irreversible destruction.
Sañjaya reports that Bhīma, roaring in battle, cuts off both arms of a Niṣāda’s son (who bears a tomara) and then kills him with ten sharp nārāca arrows described as blazing like fire and radiant like the sun.