Shloka 736
Karṇa-parva Adhyāya 58 — Arjuna’s Arrow-Storm and Relief of Bhīmasena
ताडयामास समरे तिष्ठ तिछेति चाब्रवीत् । महाराज! उस समय उन दोनोंमें रोमांचकारी युद्ध होने लगा। धृष्टद्युम्नने समरांगणमें झुकी हुई गाँठवाले बाणसे राधापुत्र कर्णको चोट पहुँचायी और कहा--'खड़ा रह, खड़ा रह'
sañjaya uvāca |
tāḍayāmāsa samare tiṣṭha tiṣṭheti cābravīt |
സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു—അവൻ സമരത്തിൽ അവനെ പ്രഹരിച്ച്, “നിൽക്ക—നിൽക്ക!” എന്നു വിളിച്ചു. മഹാരാജാ! അപ്പോൾ ഇരുവരുടെയും യുദ്ധം അത്യന്തം ഭീകരവും രോമാഞ്ചകരവുമായി മാറി. ധൃഷ്ടദ്യുമ്നൻ സമരാങ്കണത്തിൽ വളഞ്ഞ കെട്ടുള്ള (വക്ര-ഗ്രന്ഥി) അമ്പുകൊണ്ട് രാധാപുത്രൻ കർണനെ വേദനിപ്പിച്ച്, “നിൽക്ക, നിൽക്ക!” എന്നു വെല്ലുവിളിച്ചു. സമകക്ഷനെ നേരിൽ നേരെ നേരിടുന്ന ക്ഷത്രിയധർമ്മത്തിന്റെ കഠിനമര്യാദ ഈ നിമിഷം വെളിപ്പെടുത്തുന്നു।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights kṣatriya-dharma in its stark form: a warrior must meet challenge with steadiness and courage. The repeated command “Stand firm” is not merely taunt but a demand for honorable confrontation—yet it also sits within the ethical tension of the Mahābhārata, where valor unfolds amid a tragic, morally complex war.
Sanjaya reports an intense duel: Dhṛṣṭadyumna strikes Karṇa with a distinctive arrow and calls out for him to hold his ground. The exchange signals escalation—both sides testing strength and resolve in close combat on the battlefield.