अर्जुनस्य शीघ्रप्रयाणं भीम-शकुनियुद्धं च
Arjuna’s Rapid Advance and the Bhīma–Śakuni Encounter
शूराणां लब्धलक्ष्याणां विदितानां समन्तत: | अभ्यवर्तन्त कौन्तेयं छादयन्तो महारथा:,शरवर्षर्महाराज सर्वतः पाण्डुनन्दनम् । महाराज! तब एक हजार रथ, तीन सौ हाथी, चौदह हजार घोड़े और लक्ष्य वेधनेमें निपुण, सर्वत्र विख्यात एवं शौर्यसम्पन्न दो लाख पैदल सैनिक साथ लेकर संशप्तक महारथी कुन्तीकुमार पाण्डुनन्दन अर्जुनको अपने बाणोंकी वर्षासे आच्छादित करते हुए उनपर चढ़ आये
śūrāṇāṁ labdhalakṣyāṇāṁ viditānāṁ samantataḥ | abhyavartanta kaunteyaṁ chādayanto mahārathāḥ śaravarṣair mahārāja sarvataḥ pāṇḍunandanam ||
മഹാരാജാ! ആ മഹാരഥന്മാർ—ശൂരന്മാർ, ലക്ഷ്യസിദ്ധർ, എല്ലാടവും പ്രസിദ്ധർ—കുന്തീപുത്രനെതിരെ മുന്നേറി, എല്ലാദിക്കിലും നിന്ന് പാണ്ഡുനന്ദനൻ അർജുനനെ ഘനമായ അമ്പുമഴകൊണ്ട് മൂടി।
संजय उवाच
The verse highlights how prowess and reputation, when driven by enmity, intensify the violence of war; it implicitly contrasts mere martial excellence with the ethical burden of how that excellence is used, a recurring Mahābhārata concern about kṣatriya duty and the tragic costs of conflict.
Sañjaya reports to King Dhṛtarāṣṭra that renowned, expert great chariot-warriors advance on Arjuna from all sides and overwhelm him with a concentrated shower of arrows.