Shloka 7
अध्याय ५३ — रणमेघोपमा सेना-वर्णना तथा सुषेण-वधोत्तर प्रतिक्रिया
Battle-as-Storm Imagery and the Aftermath of Suṣeṇa’s Fall
(महदासीत् तयोरयुद्ध मुहूर्तमिव दारुणम् । क़्ुद्धयो: समरे राजन् रामरावणयोरिव ।।
sañjaya uvāca | mahad āsīt tayor ayuddhaṁ muhūrtam iva dāruṇam | kruddhayoḥ samare rājan rāma-rāvaṇayor iva || tataḥ śikhaṇḍī kupitaḥ śaraiḥ saptabhir āhave | kṛpaṁ vivyādha kupitaṁ kaṅka-patrair ajihyāgaiḥ ||
സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു—രാജാവേ, കുറച്ചുനേരം അവരുടെ പോരാട്ടം അത്യന്തം ഭീകരമായി; ക്രോധിച്ച രാമ-രാവണരുടെ സമരത്തെപ്പോലെ. പിന്നെ ശിഖണ്ഡി കോപം നിറഞ്ഞ്, കങ്കപത്രം ഘടിപ്പിച്ച ഏഴ് നേരായ അമ്പുകളാൽ യുദ്ധത്തിൽ ക്രോധിച്ച കൃപാചാര്യനെ കുത്തിവേദനിപ്പിച്ചു।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how anger (krodha) magnifies the destructiveness of conflict: once warriors become ‘kruddha/kupita’, the battle turns dreadful and decisive blows follow quickly. The ethical undertone is that passion-driven combat eclipses restraint, accelerating harm even among disciplined fighters.
Sañjaya reports to the king that the duel between the two warriors became terrifying for a time, compared to the legendary Rāma–Rāvaṇa battle. Immediately after, Śikhaṇḍī, enraged, shoots seven straight, heron-feathered arrows and wounds Kṛpa on the battlefield.