Shloka 5
कर्णवधार्थं धनञ्जयस्य प्रतिज्ञा — Arjuna’s resolve for Karṇa’s defeat
विगाहा[ तद् रथानीकं॑ कड्कपत्रै: शिलाशितै: । आससाद ततः पार्थ: सुशर्माणं वरायुधम्
vigāhya tad rathānīkaṃ kaṅkapatraiḥ śilāśitaiḥ | āsasāda tataḥ pārthaḥ suśarmāṇaṃ varāyudham ||
സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു—കങ്കപ്പക്ഷങ്ങൾ ഘടിപ്പിച്ച് കല്ലിൽ മൂർച്ചപ്പെടുത്തിയ അമ്പുകളാൽ പ്രഹരിച്ചുകൊണ്ട് കുന്തീപുത്രൻ അർജുനൻ രഥസേനയുടെ ഘനവ്യൂഹത്തിലേക്ക് കുതിച്ചു കയറി, ഉത്തമായുധധാരിയായ സുശർമനെ സമീപിച്ചു।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores purposeful courage guided by kṣatriya-dharma: even amid violent conflict, the warrior’s action is to be disciplined, directed, and aligned with duty rather than uncontrolled aggression.
Sañjaya describes Arjuna breaking into the enemy chariot-formation, striking with sharp feathered arrows, and then advancing directly to confront Suśarmā, a prominent opposing warrior-king.