Shloka 29
कर्णवधार्थं धनञ्जयस्य प्रतिज्ञा — Arjuna’s resolve for Karṇa’s defeat
सर्वयोधा हि समरे भुजगैर्वेष्टिताभवन् । यानुद्दिश्य रणे पार्थ: पादबन्धं चकार ह
saṃjaya uvāca |
sarvayodhā hi samare bhujagair veṣṭitābhavan |
yān uddiśya raṇe pārthaḥ pādabandhaṃ cakāra ha ||
സമരത്തിൽ പാർഥൻ (കുന്തീപുത്രൻ അർജുനൻ) ആരെയാരെയെല്ലാം ലക്ഷ്യമാക്കി പാദബന്ധാസ്ത്രം പ്രയോഗിച്ചുവോ, ആ യോദ്ധാക്കളൊക്കെയും യുദ്ധഭൂമിയിൽ സർപ്പങ്ങൾ ചുറ്റിപ്പിണഞ്ഞതുപോലെ കെട്ടിപ്പിടിക്കപ്പെട്ടു.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the power of disciplined martial knowledge (astra-vidyā): in dharmic warfare, mastery can neutralize opponents by immobilizing them, not only by killing—suggesting a spectrum of force and the ethical weight of how power is applied.
Sañjaya reports that Arjuna targets specific warriors and uses the Pādabandha weapon; those warriors become bound on the battlefield, described vividly as if serpents had coiled around them.