Shloka 10
कर्णवधार्थं धनञ्जयस्य प्रतिज्ञा — Arjuna’s resolve for Karṇa’s defeat
भयं विपुलमाधाय निश्चेष्ठा समपद्यत । वानरकी वह गर्जना सुनकर आपकी सेना संत्रस्त हो उठी और मनमें महान् भय लेकर निश्चेष्ट हो गयी ।। ततः सा शुशुभे सेना निश्चेष्ठावस्थिता नूप
bhayaṁ vipulam ādhāya niśceṣṭhā samapadyata | vānarakīṁ vah(a) garjanāṁ śrutvā yūyaṁ senā saṁtrastābhavat manasi mahad bhayam ādāya niśceṣṭhā babhūva || tataḥ sā śuśubhe senā niśceṣṭhāvasthitā nūp…
വിപുലമായ ഭയം ഏറ്റെടുത്ത് അവർ നിശ്ചേഷ്ടരായി. തുടർന്ന്, ഹേ നൃപാ, നിശ്ചേഷ്ടാവസ്ഥയിൽ നിന്ന ആ സൈന്യം കൂടുതൽ വ്യക്തമായി ദൃശ്യമാവുകയായിരുന്നു।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how fear, once admitted into the mind, can immobilize even a powerful collective. In a dharmic-war context, it implicitly contrasts inner steadiness and courage with panic that undermines duty and effectiveness.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that, upon hearing a terrifying roar described as monkey-like, the Kaurava forces became alarmed and stood motionless, overwhelmed by fear.