कृष्णोपदेशः, अर्जुनस्य क्षमा-याचनम्, कर्णवध-अनुज्ञा
Krishna’s Counsel, Arjuna’s Apology, and Authorization for Karṇa’s Slaying
ततस्ते प्राद्रवन् भीता: प्रतीपं प्रहिता: पुन: । महामात्रैस्तमावत्रुमेंघा इव दिवाकरम्,फिर तो वे हाथी भयभीत होकर भागने लगे। तत्पश्चात् महावतोंने जब उन्हें पीछे लौटाया, तब वे भीमसेनको घेरकर खड़े हो गये, मानो बादलोंने सूर्यदेवको ढक लिया हो
tatas te prādravan bhītāḥ pratīpaṃ prahitāḥ punaḥ | mahāmātraiḥ tam āvṛtāḥ meghā iva divākaram ||
അപ്പോൾ ആ ആനകൾ ഭയന്ന് ഓടിത്തുടങ്ങി; എന്നാൽ മഹാവതുകൾ വീണ്ടും അവയെ ശത്രുവിന്റെ നേരെ തള്ളിയപ്പോൾ, അവ ഭീമസേനനെ ചുറ്റിനിന്നു—മേഘങ്ങൾ സൂര്യനെ മൂടുന്നതുപോലെ।
संजय उवाच