Shloka 31
कृष्णोपदेशः, अर्जुनस्य क्षमा-याचनम्, कर्णवध-अनुज्ञा
Krishna’s Counsel, Arjuna’s Apology, and Authorization for Karṇa’s Slaying
तब कर्णने अत्यन्त कुपित हो सुदृढ़ धनुष हाथमें लेकर सानपर चढ़ाकर तेज किये हुए कंकपत्रयुक्त दस बाणोंद्वारा भीमसेनको घायल कर दिया। साथ ही एक तीखे भल्लसे उनके धनुषको भी काट डाला ।। ततो भीमो महाबाहुहेमपट्टवि भूषितम् । परिघं घोरमादाय मृत्युदण्डमिवापरम्
tataḥ karṇo 'tyantaṃ kupito dṛḍhaṃ dhanuḥ pāṇau gṛhītvā śāṇopari samāropya tīkṣṇīkṛtān kaṅkapatrayutān daśa bāṇān bhīmasenaṃ vyadhayat; sahaiva caikena tīkṣṇena bhallena tasya dhanuś chittvā. tato bhīmo mahābāhur hemapaṭṭavibhūṣitaṃ parighaṃ ghoraṃ ādāya mṛtyudaṇḍam ivāparam.
അപ്പോൾ കർണ്ണൻ അത്യന്തം കോപിച്ച് സുദൃഢമായ ധനുസ്സ് കൈയിൽ എടുത്ത് ശാണയിൽ ചാർത്തി മൂർച്ചപ്പെടുത്തി, കങ്കപത്രയുക്തമായി ശിലയിൽ മൂർച്ചപ്പെടുത്തിയ പത്തു അമ്പുകളാൽ ഭീമസേനനെ പരിക്കേൽപ്പിച്ചു. കൂടാതെ ഒരു തീക്ഷ്ണ ഭല്ലംകൊണ്ട് ഭീമന്റെ ധനുസ്സും മുറിച്ചു വീഴ്ത്തി. തുടർന്ന് മഹാബാഹുവായ ഭീമൻ, സ്വർണ്ണപ്പട്ടം ധരിച്ച്, മരണദണ്ഡംപോലെയുള്ള ഭയങ്കര പരിഘം എടുത്തു।
संजय उवाच