Shloka 246
कृष्णोपदेशः, अर्जुनस्य क्षमा-याचनम्, कर्णवध-अनुज्ञा
Krishna’s Counsel, Arjuna’s Apology, and Authorization for Karṇa’s Slaying
कर्ण रणे महाराज पुत्राणां तव पश्यताम् । महाराज! तदनन्तर युद्धका हौसला रखनेवाले भीमसेनने अपने बाणोंसे आपके पुत्रोंके देखते-देखते कर्णको आच्छादित कर दिया
karṇa raṇe mahārāja putrāṇāṃ tava paśyatām | mahārāja! tad-anantaraṃ yuddha-kā hauslā rakhanewāle bhīmasenane apne bāṇoṃse āpke putroṃke dekhte-dekhte karṇako ācchādita kara diyā
സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു—മഹാരാജാ! നിങ്ങളുടെ പുത്രന്മാർ നോക്കി നിൽക്കേ കർണ്ണൻ യുദ്ധത്തിൽ നിലകൊണ്ടിരുന്നു. തുടർന്ന് സമരത്തിൽ ധൈര്യോത്സാഹം കൈവിടാത്ത ഭീമസേനൻ തന്റെ അമ്പുകളാൽ നിങ്ങളുടെ പുത്രന്മാരുടെ മുമ്പിൽ തന്നേ കർണ്ണനെ മൂടിക്കളഞ്ഞു.
संजय उवाच
Educational Q&A
The passage highlights battlefield resolve: valor is shown not merely by status or spectatorship, but by sustained effort under pressure. It also implies an ethical tension of war—public witnessing does not prevent violence, but it intensifies responsibility and the moral weight of outcomes.
Sanjaya reports to Dhritarashtra that, as the Kaurava princes watched, Bhima launched a fierce arrow-shower at Karna, effectively covering or obscuring him with missiles in the midst of combat.