Shloka 18
कृष्णोपदेशः, अर्जुनस्य क्षमा-याचनम्, कर्णवध-अनुज्ञा
Krishna’s Counsel, Arjuna’s Apology, and Authorization for Karṇa’s Slaying
तेषां सुलुलिते सैन्ये पुनर्भीमो महाबल:
teṣāṃ sululite sainye punar bhīmo mahābalaḥ
സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു: അവരുടെ സൈന്യം കലങ്ങിപ്പോയി ചിതറിയപ്പോൾ, മഹാബലനായ ഭീമൻ വീണ്ടും മുന്നേറി ആക്രമണം പുതുക്കി—യുദ്ധത്തിന്റെ നൈതികവും ശാരീരികവുമായ കലാപത്തിനിടയിലും അവന്റെ അശ്രാന്ത വീര്യം പോരാട്ടത്തെ കൂടുതൽ കടുപ്പിച്ചു।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the relentless momentum of warfare: once an opposing force is disordered, a powerful warrior may press the advantage. Ethically, it reflects the grim logic of kṣatriya battle—valor and tactical pressure operate within a larger tragedy where disorder multiplies suffering.
Sañjaya reports that the enemy host has become confused and scattered; at that moment Bhīma, famed for immense strength, renews his advance/assault, indicating a fresh surge of Pandava aggression in the ongoing battle.