Shloka 33
युधिष्ठिरस्य धनंजय-प्रति गर्हा
Yudhiṣṭhira’s Reproach to Dhanaṃjaya
सात्यकिश्नेकितानश्च युयुत्सु: पाण्ड्य एव च । धृष्टद्युम्न: शिखण्डी च द्रौपदेया: प्रभद्रका:
sātyakiś cnekītānaś ca yuyutsuḥ pāṇḍya eva ca | dhṛṣṭadyumnaḥ śikhaṇḍī ca draupadeyāḥ prabhadrakāḥ || ete ca tvaritā vīrā vasuṣeṇam atāḍayan |
സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു—സാത്യകിയും ചേകിതാനനും, യുയുത്സുവും പാണ്ഡ്യരാജാവും, ധൃഷ്ടദ്യുമ്നനും ശിഖണ്ഡിയും, ദ്രൗപദിയുടെ പുത്രന്മാരും പ്രഭദ്രകരും—ഈ വീരന്മാർ എല്ലാവരും താമസമില്ലാതെ വസുഷേണൻ (കർണൻ) മേൽ പാഞ്ഞുകയറി അമ്പുകളാൽ പരിക്കേൽപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങി॥
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical tension of dharma-yuddha: when a single powerful warrior endangers many, coordinated action and swift restraint can be justified as protection of the larger force. Urgency and unity are portrayed as duties of leadership and alliance in a righteous war.
Sañjaya reports that multiple Pāṇḍava-aligned heroes—Sātyaki, Cekitāna, Yuyutsu, the Pāṇḍya king, Dhṛṣṭadyumna, Śikhaṇḍī, Draupadī’s sons, and the Prabhadrakas—quickly converge and attack Karna (Vasuṣeṇa), attempting to wound and check him on the battlefield.