Shloka 276
कर्णपरर्वणि त्रयोचत्वारिंशदध्यायः (Karṇa-parva Adhyāya 43) — Kṛṣṇa’s Battlefield Assessment and the Reversal Around Bhīma
पलाण्डुगंडूषयुतान् खादन्ती चैडकान् बहून् । “मैं वस्त्राभूषणोंसे विभूषित हो गोमांस खाकर और गुड़की बनी हुई मदिरा पीकर तृप्त हो अंजलि भर प्याजके साथ बहुत-सी भेड़ोंको खाती हुई गोरे रंगकी लंबी युवती स्त्रियोंके साथ मिलकर इस शाकल नगरमें पुन: कब इस तरहकी बाहीकसम्बन्धी गाथाओंका गान करूँगी
palāṇḍu-gaṇḍūṣa-yutān khādantī ca eḍakān bahūn |
വസ്ത്രാഭരണങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച്, ഗോമാംസം ഭക്ഷിച്ച്, ശർക്കരയിൽ പുളിപ്പിച്ച മദ്യം കുടിച്ച് തൃപ്തയായി, അഞ്ജലി നിറയെ ഉള്ളിയോടൊപ്പം അനവധി ആടുകളെ തിന്നുകൊണ്ട്, വെളുത്ത വർണ്ണമുള്ള ഉയരം കൂടിയ യുവതികളുടെ കൂട്ടത്തിൽ ചേർന്ന്—ഈ ശാകല നഗരത്തിൽ ഞാൻ വീണ്ടും എപ്പോൾ ഇത്തരത്തിലുള്ള വാഹീക-ബന്ധപ്പെട്ട ഗാഥകൾ പാടും?
कर्ण उवाच
Educational Q&A
The verse uses satirical exaggeration to mark certain indulgent habits as ethically and culturally “low,” reinforcing a war-time rhetoric of honor and self-restraint. It shows how the epic sometimes encodes moral judgment through depictions of diet, drink, and pleasure.
Karna is speaking and mockingly evokes a scene in Śākala associated with Bāhlīka customs—adornment, meat and liquor, onions, and feasting—framing it as a kind of ballad or refrain he might sing again. The tone is derisive, aimed at characterizing a region/people through caricature.