Shloka 50
Adhyāya 41 — Kṛṣṇa’s Battlefield Briefing and the Renewal of the Great Engagement
इत्येतत्ते मया प्रोक्तं क्षिप्तेनापि सुद्तत्तया । जानामि व्वां विक्षिपन्तं जोषमास्स्वोत्तरं शूणु,“मद्रराज! यद्यपि तुमने मुझपर आशक्षेप किये हैं, तथापि सुहृद् होनेके नाते मैंने तुमसे ये सारी बातें कह दी हैं। मैं जानता हूँ, तुम अब भी निन््दा करनेसे बाज न आओगे, तो भी कहता हूँ कि चुप होकर बैठो और अबसे जो कुछ कहूँ, उसे सुनो”
ity etat te mayā proktaṃ kṣiptenāpi sudattayā | jānāmi tvāṃ vikṣipantaṃ joṣam āssvottaraṃ śṛṇu ||
സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു—നീ വൈരത്തോടെ കടുത്ത വാക്കുകൾ എറിഞ്ഞിട്ടും, സുഹൃദ്ഭാവത്തോടെ ഞാൻ ഇതെല്ലാം നിനക്കു വ്യക്തമായി പറഞ്ഞു. നീ ഇനിയും കുറ്റം കണ്ടെത്തൽ വിടില്ലെന്ന് എനിക്ക് അറിയാം; എങ്കിലും സ്വയം നിയന്ത്രിച്ച് മൗനമായി ഇരിക്ക, ഇനി ഞാൻ പറയുന്നതു കേൾക്കുക.
संजय उवाच
Educational Q&A
Even when confronted with harsh words and blame, a well-wisher speaks truthfully and urges restraint: ethical speech requires patience, goodwill, and the discipline to listen rather than persist in insult.
Sanjaya addresses the King of Madra, noting that despite the king’s disparaging remarks, he has spoken as a friend. Anticipating continued criticism, Sanjaya asks him to be silent and listen to the next part of his account/advice.