Shloka 7
कर्णभीमसमागमः | Karṇa–Bhīma Encounter
यथासुराश्च निहता इषुणैकेन भारत | शल्यने कहा--भारत! नरश्रेष्ठ! मैंने भी देवश्रेष्ठ ब्रह्मा और महादेवजीके इस अलौकिक एवं दिव्य उपाख्यानको दिद्दवानोंके मुखसे सुना है कि किस प्रकार प्रपितामह ब्रह्माजीने महादेवजीका सारथि-कर्म किया था और कैसे एक ही बाणसे समस्त असुर मारे गये ।। कृष्णस्य चापि विदितं सर्वमेतत् पुरा हाभूत्
yathāsurāś ca nihatā iṣuṇaikena bhārata | kṛṣṇasya cāpi viditaṃ sarvam etat purābhūt ||
ശല്യൻ പറഞ്ഞു—ഹേ ഭാരതാ! പണ്ടൊരിക്കൽ ഒരൊറ്റ അമ്പുകൊണ്ട് അസുരർ നിഹതരായതുപോലെ, ഈ മുഴുവൻ പുരാതന ഉപാഖ്യാനവും കൃഷ്ണനു മുൻപേ തന്നെ അറിയപ്പെട്ടതാണ്. ജ്ഞാനികളുടെ വായിൽ നിന്നു ഞാൻ ആ അത്ഭുതകരമായ ദിവ്യപരമ്പര കേട്ടിട്ടുണ്ട്—പ്രപിതാമഹൻ ബ്രഹ്മാവ് മഹാദേവന്റെ സാരഥ്യകർമ്മം ചെയ്തതും, ഒരൊറ്റ ആയുധംകൊണ്ട് അസുരസൈന്യം മുഴുവൻ വീണതും.
शल्य उवाच
Educational Q&A
Śalya invokes an ancient divine precedent to underscore the overwhelming power of a divinely backed warrior and the inevitability of outcomes when higher forces and superior knowledge are involved; Kṛṣṇa’s foreknowledge and the gods’ decisive action frame the war as more than mere human contest.
Śalya addresses a Kuru hero and cites a well-known mythic episode: Brahmā once served as Mahādeva’s charioteer, and the Asuras were destroyed with a single arrow. He adds that Kṛṣṇa already knows this entire ancient account, using it as a persuasive comparison within the ongoing war discourse.