Shloka 2
कर्णेन व्यूहविधानम् — Karṇa’s Battle Formation and the Pāṇḍava Counter-Plan
Adhyāya 31
सत्यव्रत महाभाग द्विषतां तापवर्धन | मद्रेश्वर रणे शूर परसैन्यभयंकर,“महाभाग! सत्यव्रत! शत्रुओंका संताप बढ़ानेवाले मद्रराज! रणवीर! शत्रुसैन्यभयंकर! वक्ताओंमें श्रेष्ठ! आपने कर्णकी बात सुनी है। उसीके अनुसार इन राजसिंहोंके बीचमें मैं स्वयं आपका वरण करता हूँ
satyavrata mahābhāga dviṣatāṁ tāpavardhana | madreśvara raṇe śūra parasainyabhayaṅkara | vaktṝṇāṁ śreṣṭha! āpne karṇakī bāta sunī hai; usīke anusāra in rājasiṁhoṁ ke bīca meṁ maiṁ svayaṁ āp kā varaṇa kartā hūṁ |
സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു—“സത്യവ്രതനായ മഹാഭാഗനേ, ശത്രുക്കളുടെ താപം വർധിപ്പിക്കുന്നവനേ! മദ്രേശ്വരാ, യുദ്ധത്തിൽ ശൂരനേ, പരസൈന്യത്തിന് ഭയങ്കരനേ, വക്താക്കളിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ! നീ കർണന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടിരിക്കുന്നു. അതനുസരിച്ച്, ഈ രാജസിംഹങ്ങളുടെ മദ്ധ്യേ ഞാൻ സ്വയം നിന്നെയേ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു.”
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how political-military decisions are framed through honorific praise and public commitment: choosing an ally or leader is presented as a matter of reputation, steadfastness, and the ability to inspire fear in the enemy—ethical authority and martial competence together.
Sañjaya addresses the king of Madra (Śalya) with a string of epithets, noting that he has heard Karṇa’s proposal or words; then, in the presence of assembled kings, Sañjaya declares that he chooses/accepts Śalya in accordance with Karṇa’s plan—signaling a formal alignment in the war context.