Shloka 42
ताज्जित्वा समरे जिष्णु: संशप्तकगणान् बहून्,उस समय समरांगणमें उन बहुसंख्यक संशप्तकगणोंको परास्त करके विजयी कुन्तीकुमार अर्जुन धूमरहित प्रज्वलित अग्निके समान शोभा पा रहे थे
tān jitvā samare jiṣṇuḥ saṁśaptakagaṇān bahūn, tadā samara-aṅgaṇe bahusaṅkhyakān saṁśaptakagaṇān parājitya vijayī kuntīkumāra arjunaḥ dhūmarahita-prajvalita-agnivat śobhāṁ prāpa
അപ്പോൾ സമരാങ്കണത്തിൽ അനേകം സംശപ്തകഗണങ്ങളെ ജയിച്ച വിജയിയായ കുന്തീപുത്രൻ അർജുനൻ പുകരഹിതമായി ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിപോലെ ദീപ്തനായി ശോഭിച്ചു।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic heroism: steadfast effort and disciplined prowess can produce a ‘smokeless’ brilliance—power that is focused and purposeful rather than clouded by confusion or wavering intent.
Sañjaya reports that Arjuna has defeated many Saṁśaptaka fighters in the battle and now stands radiant on the field, compared to a blazing fire without smoke—an image of overwhelming, clear, and unstoppable martial energy.