Shloka 33
Śalya Appointed as Karṇa’s Sārathi; Discourse on Praise, Blame, and Beneficial Counsel (कर्णस्य शल्यसारथ्यं तथा स्तवनिन्दाविचारः)
अन्योन्यश्ज्राभिहतौ रेजतुर्वषभाविव । उस समय एक-दूसरेके सींगोंसे चोट खाये हुए दो साँड़के समान उन दोनोंकी बड़ी शोभा हो रही थी ।। अन्योन्यस्य वधे यत्नं कुर्वाणाौ तौ महारथौ
sañjaya uvāca |
anyonyaj-jrābhihatāu rejatur vṛṣabhāv iva |
anyonyasya vadhe yatnaṃ kurvāṇau tau mahārathau ||
സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു—പരസ്പരം കൊമ്പുകൊണ്ട് ഏറ്റുമുട്ടി മുറിവേറ്റ രണ്ടു കാളകളെപ്പോലെ അവർ ഇരുവരും ദീപ്തിമാന്മാരായി തിളങ്ങി. പരസ്പരവധത്തിനായി ശ്രമിച്ചുകൊണ്ട് ആ രണ്ടു മഹാരഥന്മാർ യുദ്ധം അചഞ്ചലമായി മുന്നോട്ടു തള്ളി നീക്കി.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the intoxicating splendor of martial prowess even amid mutual destruction, inviting reflection on how kṣatriya valor can appear glorious while being ethically bound to lethal rivalry.
Sañjaya describes two elite chariot-warriors locked in close combat, comparing them to two bulls goring each other with horns, each exerting himself to kill the other.