Shloka 31
कर्णपर्व — पञ्चदशोऽध्यायः | Karṇa Parva, Chapter 15: Pāṇḍya’s Advance and Aśvatthāmā’s Counterstroke
तस्यार्जुन: सुसंक्रुद्धस्त्रिभिबाणै: शरासनम् । चिच्छेद चान्यदादत्त द्रौणिर्घोरतरं धनु:,तब अर्जुनने अत्यन्त कुपित होकर तीन बाणोंसे अश्वत्थामाका धनुष काट दिया; परंतु द्रोणकुमारने उससे भी भयंकर दूसरा धनुष हाथमें ले लिया
tasyārjunaḥ susaṃkruddhas tribhir bāṇaiḥ śarāsanam | ciccheda cānyad ādatta drauṇir ghorataraṃ dhanuḥ ||
അപ്പോൾ അർജുനൻ അത്യന്തം ക്രുദ്ധനായി മൂന്നു ബാണങ്ങളാൽ അവന്റെ വില്ല് മുറിച്ചുതകർത്തു; എന്നാൽ ദ്രോണപുത്രൻ ഉടൻതന്നെ അതിലും ഭീകരമായ മറ്റൊരു വില്ല് കൈക്കൊണ്ടു.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how anger in warfare tends to intensify conflict: a tactical success (cutting the enemy’s bow) does not end hostility, because resolve and pride quickly replace loss with renewed force. It implicitly warns that victory in battle is not only about striking but also about mastering wrath and anticipating escalation.
During the Kurukṣetra fighting in Karṇa Parva, Arjuna, enraged, severs Aśvatthāman’s bow with three arrows. Aśvatthāman (Drauṇi), undeterred, immediately takes up another, more formidable bow to continue the combat.