Shloka 20
Chapter 12: Arjuna’s suppression of the Saṃśaptakas and duel with Aśvatthāmā
Drauṇi
तेषां रथाश्वनागाश्च प्रवराश्नोग्रपत्तय: । नानावाद्यधरै्हष्टा नृत्यन्ति च हसन्ति च,ततः क्रुद्धो महाराज सात्वतो युद्धदुर्मदः । धनुरन्यत् समादाय सज्यं कृत्वा च संयुगे
teṣāṁ rathāśvanāgāś ca pravarāś cogrāpattayaḥ | nānāvādyadharair hṛṣṭā nṛtyanti ca hasanti ca, tataḥ kruddho mahārāja sātvatō yuddhadurmadaḥ | dhanur anyat samādāya sajyaṁ kṛtvā ca saṁyuge
സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു—അവരിൽ ഉത്തമമായ രഥങ്ങളും കുതിരകളും ആനകളും ഉണ്ടായിരുന്നു; അഗ്രഗണ്യവും ഉഗ്രവുമായ യോദ്ധാക്കളും. പലവിധ വാദ്യങ്ങൾ വഹിക്കുന്നവരോടൊപ്പം അവർ ആനന്ദത്തിൽ നൃത്തം ചെയ്തു ചിരിച്ചു. അപ്പോൾ സാത്വതരുടെ മഹാരാജാവ്, യുദ്ധോന്മാദത്തിൽ മദിച്ചവൻ, ക്രോധത്തോടെ ജ്വലിച്ചു; മറ്റൊരു വില്ലെടുത്തു നാണേറി, യുദ്ധത്തിൽ സജ്ജനായി.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse implicitly warns that celebratory pride and heedless revelry in war can quickly turn into renewed anger and violence; ethical steadiness and restraint are fragile amid battlefield emotions.
Sanjaya describes a scene of warriors with chariots, horses, and elephants rejoicing with music—dancing and laughing—after which the Sātvata king (commonly understood as Kṛṣṇa) becomes angry and, taking up another bow, strings it and prepares again for combat.