Shloka 366
भूरिश्रवसि संक़ुद्ध: प्राहिणोद् भरतर्षभ । इससे विकर्ण अपने रथके पिछले भागमें व्याकुल होकर बैठ गया, उसका सारा शरीर रक्तसे नहा उठा था। भरतश्रेष्ठ! तत्पश्चात् अमेय आत्मबलसे सम्पन्न घटोत्कचने क़ुद्ध होकर भूरिश्रवापर पंद्रह नाराच चलाये
sañjaya uvāca | bhūriśravasi saṅkruddhaḥ prāhiṇod bharatarṣabha | tato vikarnaḥ sva-rathasya paścima-bhāge vyākulaḥ upaviśat, tasya sarvaṃ śarīraṃ rudhireṇa snātaṃ babhūva | bharataśreṣṭha! tataḥ param ameya-ātma-balena sampanno ghaṭotkacaḥ kruddhaḥ san bhūriśravāya pañcadaśa nārācān prāhiṇot |
സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു—ഭാരതർഷഭാ! ഭൂരിശ്രവസിനോട് ക്രുദ്ധനായി അവൻ പ്രഹാരം നടത്തി. അതിനാൽ വികർണൻ വ്യാകുലനായി രഥത്തിന്റെ പിന്നാമ്പുറത്ത് ഇരുന്നുവീണു; അവന്റെ ശരീരം മുഴുവൻ രക്തത്തിൽ കുളിച്ചു. തുടർന്ന്, ഭാരതശ്രേഷ്ഠാ! അളവറ്റ ആത്മബലസമ്പന്നനായ ഘടോത്കചൻ ക്രോധത്തോടെ ഭൂരിശ്രവസിന്മേൽ പതിനഞ്ച് നാരാചങ്ങൾ പ്രയോഗിച്ചു.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how krodha (anger) rapidly intensifies conflict: one warrior’s wrath prompts immediate retaliation, drawing more fighters into a cycle of violence. In the Mahābhārata’s ethical lens, even when actions align with battlefield duty, uncontrolled anger is shown as a force that multiplies suffering and accelerates catastrophe.
Sanjaya reports that Vikarna has been grievously wounded and collapses onto the rear of his chariot, covered in blood. Immediately afterward, Ghaṭotkaca, empowered by immense inner strength, becomes enraged and shoots fifteen nārāca arrows at Bhūrishravas, continuing the fierce exchange of missiles in the Kurukṣetra war.