Shloka 26
भीष्मशिबिरगमनम् — Duryodhana’s Visit to Bhīṣma’s Camp and the Command Appeal
वायुवेगसमस्पर्शाञ्चवे वायुसमांश्व ते । आरुह्य बलसम्पन्नान् वयःस्थांस्तुरगोत्तमान्,जिनका स्पर्श वायुवेगके समान दुःसह था, जो वेगमें वायुकी समानता करते थे, ऐसे बलसम्पन्न नयी अवस्थावाले उत्तम घोड़ोंपर सवार हो गज, गवाक्ष, वृषभ, चर्मवान्ू, आर्जव और शुक--ये छ: बलवान् वीर अपनी विशाल सेनासे बाहर निकले
sañjaya uvāca | vāyuvegamasasparśāñ ca ye vāyusamāṃś ca te | āruhya balasampannān vayaḥsthāṃs turagottamān |
അവരുടെ സ്പർശം കാറ്റിന്റെ പാഞ്ഞോടലുപോലെ സഹിക്കാനാകാത്തതും, അവരുടെ വേഗം കാറ്റിനോടു തുല്യവുമായ—അത്തരം ബലസമ്പന്നവും യൗവനസ്ഥവുമായ ഉത്തമ കുതിരകളിൽ കയറി ആ വീരന്മാർ യുദ്ധത്തിനായി മുന്നേറി.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the disciplined deployment of strength and speed in war: power must be organized and directed. Implicitly, it also reminds the listener that martial excellence accelerates the unfolding of fate and responsibility on the battlefield.
Sañjaya describes warriors mounting superb, wind-swift horses and riding out from the larger army formation, signaling an active maneuver—an advance or sortie—within the broader battle sequence.