Shloka 526
भीष्म-युधिष्ठिर-संमर्दः
Bhīṣma’s Pressure on Yudhiṣṭhira; Śikhaṇḍī’s Approach; Evening Withdrawal
जिघांसन्त: शतानीकं सर्वत: पर्यवारयन् । राजन! दुष्कर्णको आघातसे पीड़ित देख पाँच महारथियोंने शतानीकको मार डालनेकी इच्छासे उसे सब ओरसे घेर लिया
sañjaya uvāca | jighāṃsantaḥ śatānīkaṃ sarvataḥ paryavārayan | rājan! duṣkarṇako āghātase pīḍita dekh pāñca mahārathiyoṃne śatānīkako mār ḍālne kī icchāse use sab orase gher liyā |
ശതാനീകനെ വധിക്കണമെന്ന ഉദ്ദേശത്തോടെ അവർ അവനെ എല്ലാദിക്കുകളിലും വളഞ്ഞു. രാജാവേ, ദുഷ്കർണ്ണൻ പ്രഹാരത്തിൽ പീഡിതനായി വീണുകിടക്കുന്നതു കണ്ട അഞ്ചു മഹാരഥന്മാർ ശതാനീകന്റെ വധനിശ്ചയത്തോടെ അവനെ ചുറ്റിപ്പറ്റി.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how anger and retaliatory resolve in war quickly escalates into collective violence: a single injury (Duṣkarṇa being struck) becomes the trigger for coordinated aggression against Śatānīka. Ethically, it illustrates the battlefield tension between kṣatriya-duty and the destructive momentum of vengeance.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that five elite chariot-warriors, intent on killing Śatānīka, surround him from all sides, motivated by the sight of Duṣkarṇa suffering from a blow.