Shloka 37
भीष्म-युधिष्ठिर-संमर्दः
Bhīṣma’s Pressure on Yudhiṣṭhira; Śikhaṇḍī’s Approach; Evening Withdrawal
स हताश्वे रथे तिष्ठन् श्रुतकर्मा महारथ: । शक्ति चिक्षेप संक्रुद्धो महोल्कां ज्वलितामिव,महारथी श्रुतकर्मा घोड़ोंके मारे जानेपर भी उसी रथपर खड़ा रहा और अत्यन्त क्रोधमें भरकर उसने दुर्मुखपर प्रज्वलित उल्काके समान एक शक्ति चलायी
sa hatāśve rathe tiṣṭhan śrutakarmā mahārathaḥ | śaktiṃ cikṣepa saṃkruddho maholkāṃ jvalitām iva ||
കുതിരകൾ കൊല്ലപ്പെട്ടിട്ടും മഹാരഥൻ ശ്രുതകർമൻ അതേ രഥത്തിൽ തന്നെ നിലകൊണ്ടു. അത്യന്തം ക്രോധത്തോടെ, മഹോല്കപോലെ ജ്വലിക്കുന്ന ഒരു ശക്തി ദുർമുഖനിലേക്കെറിഞ്ഞു।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how anger (krodha) can propel a warrior to intensify aggression even when disadvantaged; it implicitly warns that wrath fuels escalation and clouds judgment, a recurring ethical concern in the Mahābhārata’s war narrative.
After his horses are killed, the mahāratha Śrutakarmā still stands on his chariot and, in fury, hurls a śakti weapon at his opponent (noted in the accompanying Hindi as Durmukha), likened to a blazing meteor.