Shloka 50
भीष्मस्य भीमसेन-निरोधः
Bhīṣma checks Bhīmasena; matched engagements intensify
असंख्येयगुणाधार जय सर्वपरायण । नारायण सुदुष्पार जय शार्ज्ुधनुर्धर
asaṅkhyeyaguṇādhāra jaya sarvaparāyaṇa | nārāyaṇa suduṣpāra jaya śārṅgadhanurdhara || yasyā nābhau samutpannaṃ ādi-padmaṃ sanātanam | viśālākṣa mahādeva lokādhipataye namaḥ || bhūta-bhavya-bhavat-svāmin jaya te jagatāṃ pate | saumyaṃ te rūpam īśāna svayambhū brahma te sutaḥ || asaṅkhyeyaguṇādhāra sarvaśaraṇadāyaka | nārāyaṇa suduṣpāra jaya śārṅgadhanurdhara ||
അസംഖ്യ ഗുണങ്ങളുടെ ആധാരം, സർവ്വർക്കും പരമാശ്രയം—നിനക്കു ജയം. നാരായണാ, നിന്റെ മഹിമ ദുഷ്പാരം; ശാർങ്ഗധനുസ്സു ധരിച്ചവനേ—നിനക്കു ജയം. നിന്റെ നാഭിയിൽ നിന്നു ആദിപദ്മം ഉദിച്ചു; നിന്റെ നേത്രങ്ങൾ വിശാലം; ലോകേശ്വരന്മാരുടെയും ഈശ്വരൻ—നിനക്കു ജയം. ഭൂത-ഭാവി-വർത്തമാനങ്ങളുടെ നാഥാ, സൗമ്യസ്വരൂപാ—നിനക്കു ജയം; സ്വയംഭൂ ബ്രഹ്മനും നിന്നെ ജനകനായി കരുതി പുത്രനെന്നു പറയപ്പെടുന്നു.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that ultimate refuge and authority lie in Nārāyaṇa: He is the ground of innumerable virtues, sovereign over time (past–present–future), and even the source of cosmic creation (the lotus and Brahmā). In a dharmic frame, devotion to the highest Lord reorients the meaning of conflict toward protection, rightful order, and surrender to a transcendent moral center.
In the Bhīṣma Parva war setting, Bhīṣma utters a hymn of praise (stuti) to Nārāyaṇa/Viṣṇu—identified by the epithet ‘bearer of the Śārṅga bow.’ He proclaims the Lord’s cosmic signs (navel-lotus, Brahmā as son) and repeatedly offers salutations, emphasizing the Lord’s unfathomable greatness amid the unfolding battle.