Shloka 15
विव्याध दशभिस्ती क्षण: शरै: कनकभूषणै: । नन्दकं च त्रिभिबणिरभ्यविध्यत् स्तनान्तरे,राजन्! ऐसा कहकर कुन्तीकुमार भीमने स्वर्णभूषित दस तीखे बाणोंद्वारा आपके पुत्र दुर्योधनको बींध डाला और नन््दककी छातीमें भी तीन बाणोंसे गहरी चोट पहुँचायी
sañjaya uvāca | vivyādha daśabhis tīkṣṇaiḥ śaraiḥ kanakabhūṣaṇaiḥ | nandakaṃ ca tribhir bāṇair abhyavidhyat stanāntare rājān |
സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു—ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ട് കുന്തീപുത്രൻ ഭീമൻ സ്വർണാഭരണങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച പത്തു തീക്ഷ്ണശരങ്ങളാൽ നിന്റെ പുത്രൻ ദുര്യോധനനെ കുത്തിത്തുളച്ചു; നന്ദകനെയും മൂന്നു ശരങ്ങളാൽ വക്ഷസ്ഥലത്തിൽ ആഴത്തിൽ പരിക്കേൽപ്പിച്ചു, രാജാവേ।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the harsh reality of kṣatriya warfare: once battle is joined, duty to one’s side and the pursuit of victory compel swift, forceful action. Ethically, it reflects how dharma in war is framed as disciplined valor, even while the human cost remains stark.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Bhīma shoots Duryodhana with ten sharp, gold-adorned arrows and then strikes a warrior named Nandaka with three arrows in the chest, indicating a serious wound amid the ongoing combat.