Shloka 114
तेनोत्तमास्त्रेण ततो महात्मा सर्वाण्यनीकानि महाथनुष्मान् | शरौघजालैरविंमलाग्निवर्ण- निवारयामास किरीटमाली,फिर किरीटधारी महामना महाधनुर्धर अर्जुनने उस उत्तम अस्त्रद्वारा निर्मल एवं अग्निके समान प्रज्वलित बाणोंका जाल-सा बिछाकर कौरवोंके समस्त सैनिकोंको आगे बढ़नेसे रोक दिया
tenottamāstreṇa tato mahātmā sarvāṇy anīkāni mahādhanuṣmān | śaraughajālair avimalāgnivarṇa-nivārayāmāsa kirīṭamālī ||
പിന്നീട് കിരീടധാരിയായ മഹാത്മാവും മഹാധനുർധരനുമായ അർജുനൻ ആ ഉത്തമാസ്ത്രംകൊണ്ട് നിർമലവും അഗ്നിവർണ്ണമായി ജ്വലിക്കുന്നതുമായ അമ്പുകളുടെ ജാലംപോലെ പ്രഹരവർഷം വിതറി കൗരവരുടെ എല്ലാ സൈന്യവ്യൂഹങ്ങളെയും മുന്നേറാതിരിക്കാൻ തടഞ്ഞു.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights disciplined power in dharmic warfare: a warrior may employ superior skill and weapons to restrain and halt unjust advance, emphasizing control and protection rather than uncontrolled destruction.
Sañjaya reports that Arjuna, the diadem-wearing great archer, uses a supreme weapon to unleash a blazing, net-like shower of arrows that blocks the Kaurava formations and prevents them from moving forward.