Shloka 14
वकश्िदुत्पत्य समरे वरवारणमास्थित: । केशपक्षे परामृश्य जहार समरे शिर:,कोई योद्धा रणक्षेत्रमें उछलकर बड़े-बड़े हाथियोंपर चढ़ जाता और विपक्षी योद्धाके केशोंको पकड़कर उसका सिर काट लेता था
vakaścid utpatya samare varavāraṇam āsthitaḥ | keśapakṣe parāmṛśya jahāra samare śiraḥ ||
സമരത്തിൽ ചില യോദ്ധാവ് ചാടി മഹാവാരണത്തിൽ കയറി, ശത്രുവിന്റെ കേശഗുച്ഛം പിടിച്ച് അതേ യുദ്ധക്കളത്തിൽ തന്നേ അവന്റെ ശിരസ് വെട്ടിയെടുത്തു.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse is primarily descriptive rather than doctrinal: it highlights the ferocity and daring celebrated in battlefield culture, while implicitly raising an ethical contrast between heroic ideals and the horrifying reality of violence.
Sañjaya narrates extreme feats occurring in the Kurukṣetra war: a warrior leaps up, mounts a great elephant, grabs an enemy by the hair, and beheads him amid the fighting.