Shloka 44
अश्ववन्देषु नागेषु रथानीकेषु चाभि भू: । पदातीनां च संघेषु विनिघ्नन् शोणितोक्षित:,शक्तिशाली भीमसेन घोड़ों, हाथियों, रथों और पैदलोंके समूहोंमें घुसकर सबका संहार करते हुए रक्तसे भीग गये
aśvavandeṣu nāgeṣu rathānīkeṣu cābhibhūḥ | padātīnāṃ ca saṃgheṣu vinighnan śoṇitokṣitaḥ ||
ശക്തിമാനായ ഭീമസേനൻ കുതിരകളുടെയും ആനകളുടെയും രഥസേനകളുടെയും പാദാതികളുടെ കൂട്ടങ്ങളുടെയും നടുവിലേക്ക് കുതിച്ചുകയറി അവരെ നിരന്തരം വധിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ രക്തത്തിൽ നനഞ്ഞു.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the warrior’s effectiveness in battle while implicitly pointing to the ethical gravity of war: even when action aligns with kṣatriya-duty, it is inseparable from suffering and bloodshed, inviting reflection on responsibility and consequence.
Sañjaya describes a fierce assault in which the warrior breaks into enemy groupings—cavalry, elephants, chariot-units, and infantry masses—cutting them down so extensively that he becomes drenched in blood.