Shloka 10
Daiva–Puruṣakāra Discourse and the Elephant-Corps Engagement (भीमगजानीक-सम्भ्रान्ति)
न प्राजानन्त योधा: स्वान् परस्परजिघांसया । घोरमासीत् ततो युद्ध भीमस्य सहसा परै:
na prājānanta yodhāḥ svān parasparajighāṃsayā | ghoram āsīt tato yuddhaṃ bhīmasya sahasā paraiḥ ||
പരസ്പരം കൊല്ലാനുള്ള ഉന്മാദത്തിൽ യോദ്ധാക്കൾക്ക് സ്വന്തം കൂട്ടുകാരെയ്ക്കും തിരിച്ചറിയാനായില്ല. അപ്പോൾ എതിരാളികൾ പെട്ടെന്നു ഭീമന്റെ മേൽ പാഞ്ഞുകയറി; യുദ്ധം അത്യന്തം ഘോരമായി.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how unchecked rage and the single-minded desire to kill can eclipse discernment, even to the point of failing to recognize one’s own side—an ethical warning about how violence dehumanizes and dissolves moral clarity.
Sañjaya reports that the fighting has become chaotic and terrifying: warriors, driven by mutual slaughter, cannot distinguish allies from others, and in that turmoil Bhīma is suddenly assailed by opposing combatants.