Shloka 21
Saubhadra under Concentrated Assault; Pārṣata’s Intervention and Escalation
भल््लान् सुनिशितान् पीतान् रुक्मपुंखान् सुदारुणान् । ते तस्य कवचं भित्त्वा पपु: शोणितमाहवे
sañjaya uvāca |
bhallān suniśitān pītān rukmapuṅkhān sudāruṇān |
te tasya kavacaṃ bhittvā papuḥ śoṇitam āhave ||
സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു—അപ്പോൾ അവൻ ‘ഭല്ല’ എന്ന അത്യന്തം മൂർച്ചയുള്ള, മഞ്ഞനിറമുള്ള, സ്വർണ്ണപ്പക്ഷങ്ങളോടുകൂടിയ, ഭീകരമായ അമ്പുകൾ വിട്ടു. അവ അമ്പുകൾ അവന്റെ കവചം തുളച്ച് യുദ്ധഭൂമിയിൽ അവന്റെ രക്തം കുടിക്കുവാൻ തുടങ്ങി.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse is primarily descriptive rather than doctrinal: it highlights the grim reality of righteous war (kṣatriya-dharma) where skill and ferocity operate within the battlefield’s moral framework, reminding the listener that combat entails real bodily cost and irreversible consequences.
Sañjaya describes a warrior unleashing extremely sharp, gold-fletched ‘bhalla’ arrows. The arrows pierce the opponent’s armour and cause bleeding—poetically said to ‘drink’ the blood—emphasizing the intensity of the fight.