Shloka 17
Rajo-dhūli-saṃmūḍha-saṅgrāmaḥ
The Dust-Obscured Battle and Mutual Charges
तथैव वेदविच्छूरो ज्वलनार्कसमद्युति: । इन्द्रास्त्रविदमेयात्मा प्रपतन् समितिंजय:
tathaiva vedavic chūro jvalanārkasamadyutiḥ | indrāstravid ameyātmā prapatan samitiṃjayaḥ ||
അവൻ വേദജ്ഞനും ശൗര്യസമ്പന്നനും, അഗ്നിയുടെയും സൂര്യന്റെയും പോലെ ദീപ്തിമാനുമാണ്; ഇന്ദ്രാസ്ത്രങ്ങളുടെ ജ്ഞാനി; അളക്കാനാവാത്ത ആത്മബലമുള്ളവൻ; വേഗത്തിൽ പാഞ്ഞുകയറി ആക്രമിക്കുന്നവൻ, സമരങ്ങളിൽ ശത്രുസൈന്യങ്ങളെ ജയിക്കുന്നവൻ.
धृतराष्ट उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ideal of disciplined power: learning (Vedic knowledge) joined with courage and restraint-worthy capability (mastery of divine weapons). It underscores how true martial excellence is not mere aggression but trained, principled strength that can decisively shape the moral and strategic stakes of war.
Dhṛtarāṣṭra, hearing the battle account, is being informed (and emotionally affected) by descriptions of Arjuna’s extraordinary prowess—his radiance, speed in assault, and mastery of Indra’s weapons—signaling the grave threat Arjuna poses to the Kaurava forces in the Kurukṣetra war.